Dworek Zielińskich znajdował się w Wiosce. Z roku 1571 pochodzi informacja, że istniał tu dom urzędniczy, wieża mieszkalna, kuchnia i niewielki browar. Dwór rodziny Zielińskich został wzniesiony na początku XIX wieku. Był dwukrotnie przebudowywany.

Gustaw Zieliński od strony gościńca dobudował parterową oficynę, w której mieściła się kuchnia i jadalnia. W późniejszym czasie wnuk Gustawa - Stanisław Zieliński - dobudował nowe skrzydło oraz pokoje gościnne. W czasie II wojny światowej dwór nie został zniszczony. Po wojnie majątek ziemski stanowił własność Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Wiosce.

W dworze urządzono biura, mieszkania dla pracowników, świetlicę oraz magazyn. Budynek dworku zniszczono. Na jego fundamentach PGR pobudowało budynek mieszkalny. Po dworku Zielińskich pozostała parterowa oficyna w stylu eklektycznym. Budynek został zbudowany na planie kwadratu. Od wschodu zdobi go portal z dwoma pilastrami podtrzymującymi odcinek szerokiego belkowania. Ściany budowli zdobi szeroki pas fryzu. Od północy oficyna posiada niewielki, piętrowy ryzalit. Całość nakryta jest czterospadowym dachem.

Własnością dworu była gorzelnia i magazyn spirytusu. Oba murowane z cegły obiekty pobudowano w 1887 roku.