Zofia Ewa Szczęsna urodziła się w 1944 roku w miejscowości Chlebowice w powiecie łowickim. Uczyła się w Liceum Ogólnokształcącym w Głownie, a potem w Studium Nauczycielskim w Zgierzu.

Została nauczycielką przedszkola. Wiersze pisała dla dzieci. Jest na emeryturze, mieszka w Wiosce. Napisała i wydała następujące tomiki poetyckie: "Nieśmy miłość" (1996), "Cyrk przyjechał" (1996), "Uśmiech ludziom" (1997), "Zostanie po mnie" (1997), "W podróży życia" (1998), "Kwiaty serca" (1998), "Kiedy będę duża" (1999), "Na skępską nutę" (1999). Swoje teksty publikowała w prasie krajowej ("Gazeta Kujawska") i zagranicznej ("Nasza Gazeta"). Ma w swoim dorobku wiele utworów poświęconych naszej miejscowości.

Władysław z Gielniowa (właściwie Jan z Gielniowa) żył w latach około 1440 - 1505. Urodził się w Gielniowie pod Przysuchą (Opolszczyzna). Zmarł w Warszawie. W latach 1501 - 1504 był przełożonym klasztoru ojców bernardynów w Wymyślinie, kaznodzieja, bernardyn, poeta (pisał w języku łacińskim i polskim), autor pieśni pasyjnej

pt. "Żołtarz Jezusowy".

Można o nim przeczytać w "Dziejach literatury polskiej" Juliana Krzyżanowskiego następujące słowa: "Produkcja pieśniowa w. XV była bardzo bogata. Kwitnęła ona po klasztorach męskich i kobiecych, zwłaszcza franciszkańskich, z zasady bezimienna, wyjątkowo bowiem tylko spotykamy nazwiska jej twórców, a i te niewiele nam mówią. Do twórców tych należał bernardyn warszawski, Ładysław z Gielniowa, zm. 1505, autor Żołtarza Jezusowego, starannie i pomysłowo ułożonej pieśni pasyjnej".

Przypisuje mu się autorstwo "Godzinek o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny".

Zakonnik pracował nad budową murowanego klasztoru i był założycielem biblioteki klasztornej. Władysław z Gielniowa został patronem Warszawy. Kaplica w miejscowości Łąkie (gmina Skępe) nosi imię Władysława z Gielniowa.

Sławomir Ciesielski urodził się 9 VII 1957 roku w Skępem. Ukończył Liceum Ogólnokształcące imienia Romualda Traugutta w Lipnie i policealne Studium Elektroniczne w Bydgoszczy oraz studia - kierunek fizyka nauczycielska - na UMK w Toruniu. Uczył w Szkole Podstawowej imienia Gustawa Zielińskiego w Skępem i w Gimnazjum imienia Kościeleckich w Skępem. Do 2009 r. był nauczycielem fizyki w Gimnazjum w Skępem.

Mieszka w Skępem.

Debiutował w 1980 roku w piśmie akademickim "Index" w Olsztynie.

Publikował swoje utwory w prasie krajowej ("Gazeta Kujawska", "Głos Nauczycielski", "Inspiracje", "Słowo Powszechne", "Kujawy", "Gazeta Lipnowska", "Kultura", "Włocławskie Wiadomości", "Radostowa", "Sexodrama") i zagranicznej ("Magazyn Wileński") Wilno i ("Dziennik Polski") Londyn. Otrzymał wiele nagród i wyróżnień w literackich konkursach regionalnych i ogólnopolskich (m. in. "O liść konwalii" w prozie i w poezji Toruń 1989, 1992). Zajmuje się także prozą oraz fotografią.

Należał do Nauczycielskiego Klubu Literackiego we Włocławku. Jest przewodniczącym Lipnowskiej Grupy Literackiej działającej przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w Lipnie.

Wydał następujące zbiorki poetyckie: "W kolejce do nieba" (NKL Włocławek 1989), "Między chlebem a winem" (NKL Włocławek 1991), "Spacer po tęczy" (MBP Lipno 1991), "Bulwar Filadelfijski" (NKL Włocławek 1993), "Rozmawiam ze światem" (NKL Włocławek 1994), "Perełki" (MGBP Skępe 2008).

Jego teksty są zamieszczone w następujących antologiach: "Tu jest mój dom" (Włocławek 1989), "Ławka rezerwowych" (Warszawa 1990), "Co zostanie ..." (Warszawa), "Strofy z kujawskich ogrodów" (Włocławek 1993), "Twórcy regionu" (NKL Włocławek 1993), "Ci poeci ..." (Dobrzyńsko - Kujawskie Towarzystwo Kulturalne Włocławek 1995), "Twórcy regionu 2" (NKL Włocławek 1996), "Do skutku ..." (Lipno 1997), "Ślady rzeźbione słowami" (NKL Włocławek 1997), "Twórcy regionu 3" (NKL Włocławek 1999), "Trzydzieści i trzy" (Lipnowska Grupa Literacka 1999), "Rozkwita pamięć pomiędzy wierszami" (Toruń 2000), "Twórcy regionu 4" (NKL Włocławek 2001), "Twórcy regionu 6" (Włocławek 2005), "Słowem obecni" (Lipno 2009) i "Deo et Matris" (Bogu i Matce) (Rypin 2011).

5 III 2010 r. w Miejskim Centrum Kulturalnym w Lipnie w klubie "Bakalarka" odbył się wernisaż fotografii Sławomira Ciesielskiego.

Od 2003 r. zasiada w jury konkursu poetyckiego imienia Gustawa Zielińskiego organizowanego przez Miejsko - Gminną Bibliotekę Publiczną w Skępem.

Roman Zasowski urodził się 1 I 1974 roku w Lipnie.

Debiutował w studenckim piśmie "Index" w Olsztynie.

Swoje teksty publikował w "Ojczyźnie Polszczyźnie", "Gazecie Kujawskiej", "Gazecie Lipnowskiej", "Słowie Powszechnym", "Radostowej", "Kurierze Zachodnim".

Jest laureatem kilku literackich konkursów. Wydał zbiorki: "Mucha w piwie" (Staromiejski Dom Kultury Warszawa 1998), "Nożyk do awokado" (Wydawnictwo Polonica Sztokholm 2009), "Haiku" (Wydawnictwo Polonica Sztokholm 2009).

Jego teksty zostały zamieszczone w antologiach: "Do skutku ..." (Lipno 1997), "Trzydzieści i trzy" (Lipnowska Grupa Literacka 1999). Należał do Lipnowskiej Grupy Literackiej.

Mikołaj z Buska

Mikołaj z Buska (brak danych dotyczących lat życia) był bernardynem w Wymyślinie. Biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki (1389 - 1455) obłożył klątwą i uwięził na zamku Lipowiec opata Mikołaja z Buska.

Podobno pozostało po nim w bibliotece klasztornej w Skępem 17 rękopiśmiennych kazań roratnych. Kazania te zostały wygłoszone w Krakowie po śmierci Zygmunta Augusta w roku 1572.

Józef Pielaszewski (1862 - 1916)

Ksiądz Józef Pielaszewski urodził się 26 stycznia 1862 r. w Płocku. Zmarł 7 sierpnia 1916 r. w wieku 54 lat. Grób J. Pielaszewskiego znajduje się w Waniewie.

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1884 r. Był proboszczem w Staroźrebach, Sadłowie, Skępem i Ostrołęce. W czasie działań wojennych został zmuszony do opuszczenia Ostrołęki.

W latach 1894 - 1909 był proboszczem (administratorem) parafii skępskiej. Podczas jego działalności miał miejsce jubileusz czterechsetlecia sprowadzenia figurki Matki Boskiej z Poznania. W 1908 r. był jednym z inicjatorów powstania jednostki ogniowej w Skępem.

Jest znany jako autor pieśni "Cudowna Skępska Maryjo Nasza", którą śpiewają pątnicy, przybywający do Skępego na odpust na Siewną (8 września) i którą znają mieszkańcy Skępego. Cały tekst pieśni liczy 20 zwrotek.

Jerzy Pietrkiewicz (1916 - 2007)

Jerzy Pietrkiewicz urodził się 29 IX 1916 roku w Fabiankach pod Włocławkiem. Zmarł 26 X 2007 roku w Londynie. Prochy zostały wmurowane w kościele w Szpetalu Górnym i w klasztorze bernardynów w Skępem.

Był poetą, prozaikiem, publicystą, tłumaczem i badaczem literatury. Od 1939 roku przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Po studiach filologicznych na uniwersytecie w Edynburgu i Londynie został wykładowcą języka polskiego, a potem literatury polskiej.

Autor następujących utworów: "Wiersze o dzieciństwie" (1935), "Prowincja" (1936), "Wiersze i poematy" (1938), "List otwarty do emigracji w Zaduszki" (1940), "Znaki na niebie" (1940), "Pokarm cierpki" (1943), "Pogrzeb Europy" (1946), "Piąty poemat. Modlitwy intelektu" (1950), "Sielanka stołeczna" (1952), "Dwadzieścia lat poezji 1934 - 1954" (1955), "Poematy londyńskie i wiersze przedwojenne" (1965), "Kula magiczna" (1980), "Poezje wybrane" (1986), powieść "Po chłopsku" (1941), zbiór opowiadań "Umarli nie są bezbronni" (1943), powieść "Odosobnienie" (1959), powieść "Sznur z węzłami" (2005).

Autor wiersza "Modlitwa do Matki Boskiej Skępskiej na dzień 8 września" (Londyn 1953), który został umieszczony na marmurowej tablicy na krużgankach klasztoru ojców bernardynów w Skępem. Uroczyste odsłonięcie tablicy miało miejsce 7 września 1989 roku. W spotkaniu udział wziął Jerzy Pietrkiewicz oraz pisarze - Marian Pilot, Wiesław Myśliwski i Jan Twardowski. Muzykę do utworu Jerzego Pietrkiewicza napisał Andrzej Panufnik.

Modlitwa do Matki Boskiej Skępskiej na dzień 8 września

Z jeziora na jezioro, z kępy na kępę

pogańskie Skępe.

Aleś ochrzciła je uśmiechem,

Panno, pochylona nad grzechem.

Na obraz i podobieństwo

czekającego dziewczęcia

wywiodło Cię doczesne dłuto,

iżby nawet z drewnianego poczęcia

wióry cudu padały w pokutę.

Aniele, stróżu mój -

Którego nie znam z twarzy ni z imienia,

Ty zawsze przy mnie stój

na urwistą odległość sumienia.

Jerzy Kowalski urodził się 6 IX 1976 r. w Lipnie. Mieszkał w Józefkowie koło Skępego i w Czernikowie, obecnie w Skępem. Maturę zdał w Liceum Ekonomicznym w Wymyślinie, a następnie ukończył studia magisterskie na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania UMK w Toruniu.

Jest dyrektorem Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Skępem.

Debiutował w 1992 r. w „Gazecie Lipnowskiej”. Należał do Lipnowskiej Grupy Literackiej. Zdobył wiele nagród w konkursach regionalnych i ogólnopolskich m. in. III miejsce w I i III Ogólnopolskim Konkursie Poezji i Prozy imienia Franciszka Becińskiego w Radziejowie (1991 r., 1993 r.) oraz wyróżnienie w 1992 r. W roku 1993 został laureatem II nagrody w Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Edwarda Stachury we Włocławku. Był także laureatem nagrody w Konkursie Poetyckim pod nazwą "Ziemia Dobrzyńska w Poezji" w Lipnie w 1996 r. W roku 2000 zajął I miejsce w Konkursie "Młode Ptaki" we Włocławku. Wiersze jego wykorzystane były także do spektaklu Lipnowskiej Grupy Literackiej pt. "Maski.... czyli żelazka na duszę".

Wiersze J. Kowalskiego drukowane były w prasie regionalnej m. in. "Gazecie Lipnowskiej", "Gazecie Pomorskiej", "Włocławskim Tygodniu", "Nowościach", gazecie "Nasze Skępe” i „Starościaku”. Utwory jego znajdują się w kilku almanachach poetyckich m. in. „Kujawy piórem malowane” (Nauczycielski Klub Literacki), „Twórcy Regionu 2” (NKL), „Twórcy regionu 5” (NKL) oraz „Do skutku” (Lipnowska Grupa Literacka) „Kapliczki i krzyże gminy Skępe” (DIX), „Skępe w rysunku pastelami Stanisława Głowackiego” (DIX).

Wydał trzy indywidualne zbiory poezji: „Studium Myśli” (Ogólnopolskie Stowarzyszenie Literatów 2000 r.), „Studium Trwania” (LGL 2002 r.) i „Wiersze wybrane” (LGL 2003 r.). Jest współautorem publikacji o Skępem pt. „Skępe w rysunku pastelami Stanisława Głowackiego” oraz „Kapliczki i krzyże gminy Skępe”.

Odbył wiele spotkań autorskich na terenie Kujaw i ziemi dobrzyńskiej m. in. w Czernikowie, w Lipnie, w Dobrzyniu nad Wisłą, we Włocławku, w Lubaniu, w Wielgiem.

Miejscem twórczych poszukiwań poety jest życie ludzkie, człowiek jako jednostka, jego problemy i wewnętrzne rozterki oraz czas, który przemija.

Jest pomysłodawcą i w ramach działań Miejsko - Gminnej Biblioteki Publicznej w Skępem realizatorem corocznego konkursu poetyckiego imienia Gustawa Zielińskiego pod patronatem Marszałka Województwa Kujawsko - Pomorskiego, Starosty Lipnowskiego i Burmistrza Miasta i Gminy Skępe.

Jerzy Kowalski jest publicystą, społecznikiem i regionalistą.

Za społeczne zaangażowanie i pomoc Polskiemu Związkowi Niewidomych otrzymał wyróżnienie w roku 2005. Za pracę na rzecz upowszechniania czytelnictwa i kreowanie wizerunku nowoczesnej biblioteki w roku 2006 otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Kujawsko - Pomorskiego, natomiast w roku 2007 otrzymał jedno z najwyższych odznaczeń Polskiego Związku Niewidomych złotą honorową odznakę PZN.

Jakub Miłkowski

Jakub Miłkowski żył w XIX wieku. Pochodził ze wsi Rudki Tupadłskie koło Dobrzynia nad Wisłą. Odbywał pielgrzymki do sanktuarium maryjnego w Skępem. Zainspirowany cudowną figurką Matki Bożej Skępskiej rozpoczął swą twórczą pracę. Rzeźbił drewniane figurki Skępskiej. Był samoukiem, który zyskał sławę ludowego rzeźbiarza.

Jego działania zauważył dziedzic Gustaw Zieliński i ofiarował mu grunt w pobliżu Skępego we wsi Obóz.

Miejscowa legenda głosi, że Jakub Miłkowski wszedł na ołtarz w klasztorze, by przyjrzeć się lipowej figurce i dotykiem sprawdzić jej cudowność. Rzeźba wydała mu się jak żywa. Figurki Jakuba Miłkowskiego mają charakterystyczny ornament wypukły na płaszczu okrywającym oraz jednakowe rysy twarzy. Najwięcej takich figur wykonali Miłkowscy od połowy XIX wieku do połowy XX wieku. Protoplastą znanego rodu był Jakub Miłkowski. Jego dziełem jest prawdopodobnie rzeźba umieszczona w niszy nad bramą wejściową na dziedziniec odpustowy w klasztorze w Skępem. Stała się ona pierwowzorem dla innych ludowych snycerzy.

Henryk Czarnecki (1925 - 1997)

"Urodziłem się w Lipnie przy ulicy Kościuszki, w pobliżu parku, w dzisiejszym sklepie motoryzacyjnym mniej więcej pomiędzy rowerową dętką a gaźnikiem na lewej półce od dołu. [...] Zaraz potem wyruszyłem na podbój świata i jeszcze dalszych okolic, zatrzymując się tylko na chwilę, dla ukończenia muzycznej edukacji, w łódzkim Konserwatorium i w taki oto sposób stałem się literatem. [...] Wyrzucony kiedyś ze szkoły za nieuctwo, lenistwo i wrodzony wstręt do książki zostałem nauczycielem, a z zemsty za permanentnie otrzymywane dwóje z polskiego - polonistą. [...] I tak oto, naraziwszy się ludziom, Bogu i partii, dobijam powoli do setki, choć tych moich wrodzonych dwadzieścia lat gra mi wciąż niezmiernie w duszy i kark z łysą i siwą czupryną obraca mi się wciąż jeszcze we wszystkich od razu kierunkach, gdy na ulicy mija mnie coś w kolorze blond. [...]".

W tak żartobliwy sposób pisał o sobie Henryk Czarnecki w utworze "A propos" wydrukowanym w "Gazecie Lipnowskiej" nr 5 / 1990.

Henryk Czarnecki urodził się 14 XI 1925 roku w Lipnie w województwie kujawsko - pomorskim. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Uczęszczał też do konserwatorium. Debiutował w 1949 roku jako prozaik i satyryk. Był autorem słuchowisk radiowych, powieści, widowisk telewizyjnych oraz scenarzystą filmowym. Napisał następujące utwory: "Listy do Pana Popielniczki". Satyry (Czytelnik 1964), "Śmierć krowy". Miniatury literackie (Wydawnictwo Łódzkie 1967), "Człowiek w szufladzie". Powieść (Wydawnictwo Łódzkie 1967), "Godzina deszczu". Opowiadania (Wydawnictwo Łódzkie 1970), "Profesor na drodze". Opowieści (Wydawnictwo Łódzkie 1971), "Kartka na ekspress". Powieść (Wydawnictwo Łódzkie 1972), "Powroty". Powieść (Wydawnictwo Łódzkie 1986), "Daleko od szosy". Powieść (Res Polona 1992), "Po drugiej stronie czasu" (Wydawnictwo 86 Press 1994).

Na podstawie powieści "Daleko od szosy" powstał serial pod tym samym tytułem.

Skępe i okolice uwiecznił w powieści "Powroty", w której można znaleźć między innymi następujące fragmenty: " - A tutaj był zajazd. Taki, wiesz, staropolski. Rzeźbione drewniane kolumny, podcienia. Tu wymieniano konie pocztowe ..."; "Liceum pedagogiczne. - Pokazuje stary budynek. - A jeszcze dawniej seminarium nauczycielskie. Chyba najstarsze w Polsce. Tysiąc osiemset sześćdziesiąt i siedem. Kawał historii. Za caratu orkiestra szkolna, o tu zaraz, w Borku, odegrała publicznie hymn polski. W ludzi jakby piorun strzelił: klękali, płakali, gdy nagle wpadła kozacka sotnia. Dyrygentowi groziło zesłanie na Sybir i, wyobraź sobie, wykpił się: kiedyś rosyjski inspektor sprowadził z Moskwy album z nutami, a Marsz gwardii cesarskiego pułku ułanów był niemal kopią naszego hymnu. To się nazywa przypadek, co? ..."; "Zobacz, jak tutaj ładnie. Trzcina, żaglówki. Nie masz pojęcia, jak tutaj słońce zachodzi. W jeziorze. Plusk i już go nie ma."; "Po drugiej stronie jeziora domki campingowe, ktoś kajakiem wypływa z przystani, rybacy wiozą sieci na łodziach, perkoz wynurza się z wody, daleko gdzieś słychać gitarę ... Jeszcze ciszej jest w krużgankach klasztoru, na starych obrazach, w pustych konfesjonałach. Tu też słońce świeci spokojnie, nie narzuca się upalną natarczywością, powoli przesuwa się po murach."

W szkolnej kronice kółka polonistycznego odnalazłam kartkę z następującą dedykacją skreśloną ręką pisarza: "Czytelnikom moim miłym - ziomkom znad skępskiego jeziora - Henryk Czarnecki sierpień 1990". Henryk Czarnecki wakacje spędzał nad skępskimi jeziorami, trwale wpisując się w pejzaż naszej okolicy. Bywał w naszym domu, a śladem jego bytności są dedykacje, które umieścił w swych książkach.

Zmarł 3 XII 1997 roku w Łodzi.

odpady
041
rekultywacja
bip2
sep
e mapa
kpfp
ankieta
geoportal
epuap